Sithik-sithik rak isa nglangi ta ?

Sawijining wengi Nasrudin Hoja nakoni bojone ngene,
"Mbokne, piye sak umpama aku rabi maneh ? "
"Ha iya kono ae Pakne, sing nglakoni sampeyan. Anggere sampeyan isa nyembadani kanthi adil ae. Aku wong wedok isa menggak apa !", saure bojone sambi mbenakake susure. "Cah ngendi ta Pakne sing mbok sir ?"
"Anu ... anu ... si Markonah, anake Lik Kusin bakul areng kae !"
"Ooo kae ta, ha iya cen manis cah kae ... tur ya sregep. Malah  kebeneran ,  isa ewang-ewang aku na sawah. Ya wis kono Pakne wong ya aku cen wis tuwa, wis ra isa ngladeni sampeyan sak mesthine."
"Dadi tenan kowe ora kabotan ta Mbokne ?"
"Ya ora Pak, anggere sampeyan sing adil ae. Ning aku pengin takon Pakne !"
"Takon bab apa ...?"
"Anu, sak umpamane awake dhewe sakulawarga , sampeyan, aku mbek Markonah numpak prau, terus ndilalah praune njempalik, kira-kira sing arep mbok tulungi sapa Pakne, Markonah apa aku ?"
"Eeenggg nganu Mbokne ..... anu .... kowe sithik-sithik rak ya isa nglangi ta ?"

//

Pra bayar !

Wektu iku mangsa ketiga ngerak, banyu-banyu sumur na ndesane Nasrudin Hoja dha sat kabeh.  Warga olehe ngluru banyu ya mung seka belik ngisor gumuk lor desa.

Biyasane sing golek banyu ya Nasrudin utawa bojone. Nanging merga esuk iku wong loro arep nyang kebon, njur anake lanang sing dikongkon luru banyu.

"Ati-ati ya le, klenthinge ja nganti pecah !", ngono welinge Nasrudin marang anake lanang ambek ngaplok pipine anake, pindho,  kiwa tengen.

Weruh tumindake Nasrudin sing ngono iku Lik Salim sing uga arep mangkat luru banyu terus marani Nasrudin ambek takon sengol,

"Dhe ... dhe ... kowe ki ra waras tenan 'ok. Lha wong bocah ra salah, klenthinge durung pecah, lha kok  wis mbok kaploki ki keneng apa. Bar ngemplok coro pa piye ta Dhe ?"

Ambek ngepuk-puk pundhake Lik Salim sing jik mecucu nesu Nasrudin mangsuli ngene,

"Ngene Lik, tak andhani ya ... njur apa gunane ngukum sak umpama mengko klenthinge wis bacut pecah ?!?".

//

Lek ra bab umur ae !

 

"Teeee .... errr teeeee .... , Dhe Nasrudiiiin ....., ndang maraa nyang nggone Wak Dul, ana gegeran wong  padu kae lho !", ngono bengoke Lik Salim ka njaban pagere  pak er-te, Nasrudin Hoja.

"Jik jam pitu esuk kok wis dhe gegeran, sapa sing gegeran Lik , gegeran bab apa?", saure Nasrudin gragapan kaget merga pancen jik ngepluk merga entuk gilir rondha nganti parak esuk.

"Anu Dhe, bojone Wak Dul ambek ipene wedok. Pitike Wak Dul notholi tandurane adhine !"

"Oooo ngono ta ... Wis jar-na ae Lik,  wong wedok ki lek padu, lek ora bab UMUR ae,  mesthi dhela engkas  wis dha leren.  Wis tak neruske turu meneh ae Lik !", saure Nasrudin ambek angop amba, bali nyang amben ... neruske ngimpi.

//

Seneng Geseh

Lagi enak-enake liyer-liyer na lincak Nasrudin Hoja dikagetke ambek Lik Salim sing bengak-bengok undang-undang,
"Dhe, dhe .... cepet dhe .... maratuwamu wedok kecemplung kali, keli !"

Krungu kabar iku gage-gage Nasrudin mlayu ngetutke Lik Salim nang kali. Nang kono wis rame wong sing arep tetulung uga sing mung pengin nonton wae. Ketoke wong-wong wis dha nyoba nggoleki, ning tetep ae ora ketemu.

Wak Dul sing jik na kali bareng weruh Nasrudin terus gage-gage lapuran,
"Wah gak ketemu Dhe .... kaline banter iline !"
"Lha mau mbok luru na arah ngendi Dul ?", pitakone Nasudin rada serius.
"Ya arah ngidul manut iline banyu no Dhe ?"

Karo manthuk-manthuk ben ketok merbawani dan wicaksana Nasrudin terus celatu,
"Ngggg, ya gak bakal ketemu lek anggonmu nggoleki manut arah iline banyu, arahmu iku salah Dul!"
"Lho salah piye ta Dhe,. Njur sing bener piye jal ?"
"Kudune ya arah ngalor Dul, munggah nglawan iline banyu !"
"Ah kowe ki edyan ok Dhe, nggoleki wong keli ki ya kudu nyang arah iline banyu ta.", wangsulane Wak Dul.
"Wis ta Dul coba golekana munggah, nglawan arah iline banyu, tak jamin engko bakal ketemu wis. Kowe lak ngerti dhewe ta lek maratuaku wedok iku ajeg SULAYA, ajeg BEDA, ajeg GESEH. Maratuwaku wedok ki rak ra tau gelem MADHA-ni  apa maneh di-PADHA-ni wong liyane."

//

Alesan-ne Nasrudin

Nalika jik bocah, dadi ya lagi pwol mbethike, Nasrudin Hoja mlebu nyang kebone Mbah Samad, penekan wit dhuwet lan methili wohe njur diwadhahi na tas kresek.

Lagi enak-enake nyomak-nyamuk ngrasakake legine dhuwet na nguwit ndadak Mbah Samad ngonangi,
"Heeee sapa kowe, mudhun lek gak pengin tak srampang ngarit .... Lho kowe lak Nasrudin ta ?"
"Enggih mbah, kula Nasrudin !", ngono wangsulane Nasrudin kaya ra duwe dosa.
"Lha penekan wit dhuwetku kok gak njaluk idin ... nyolong ya kowe Din !?!"
"Mboten mbah .... kula mbeten sengaja ten wit niki ok mbah !"
"Ra sengaja piye !?!"
"Ngggg anu mbah ..... njenengan lak pirsa piyambak mbah, lek dhek wau onten lesus guedhe !"
"Njur apa gandhengane ambek lesus Din .. alesan ae kowe !"
"Lha kula wau lak ketut kabur kegawa lesus njur temangsang onten wit niki !"
"Oooo ngono ta Din, lagi dhong aku ... ning kok tanganmu nyekethem dhompolan dhuwet Din, pa ya ra sengaja ?"
"Leres leres mbah .... kula mbeten sengaja. Njenengan lak nggih pirsa pripun byantere lesus-e wau. Lha kajenge mbeten dhawah kula njur pados gondhelan.  Eee kok ndilalah sing kecekel dhompolan dhuwet niki !"
"E e e e ngono ta Din, cen mau angine gedhe banget, yen ra golek  gondhelan ya sida tiba tenan kowe. Ning lha iku Din, kok cangkem-mu nyomak-nyamuk kebak dhuwet, pa ya ra sengaja Din ?"
"Lho kok pirsa ta mbah ... leres niki nggih mbeten sengaja. Lha wong angine mobat-mabit kaya ngoten nganti rai kula kesampluk dhompolan dhuwet. Ndilalah mawon kok nggih onten sing ngepasi nyampluk ten cangkem kula, nggih bablas, mlebet cangkem !"
"Weeeh jian sengsara tenan kowe mau ya Din kok nganti raimu, cangkemmu disampluki dhompolan  dhuwet."
"Enggih ok Mbah !"
"Ning anu Din, ana bab sing aku jik rung ngerti. Iku Din, lha kok tas kresekmu kebak dhuwet, iku pa ya ra sengaja ?"

Karo pethekelan mudhun Nasrudin mangsuli ngene,
"Ngggg .... anu mbah ..... bab sing niku anu mbah ..... "
"Anu piye !?!", sentake Mbah Samad
"Nggg ..... anu mbah .... bab sing niku .... kula dereng gadhah alesan . Nggg .. anu mbah ....yen onten wekdal ngga sesarengan sami dipadosi alesane. Lek miturut njenengan pripun alesane sing cocog mbah ?!?"

//

Kebuntel Kemul

"Dhe mau kok aku krungu ana swara grobyagan ambek swara wong kelaran na ngomahmu, apa ana maling mlebu omahmu ta Dhe ?"
Ngono pitakone Lik Salim nalika tengah wengi mara nyang nggonane Nasrudin Hoja, karepe arep melu tetulung.
"Ora ok Lik, ra ana apa-apa .... iku mau mung suwara kemul-ku tiba na undhak-undhakan !", wangsulane Nasrudin sing isih ketok menggeh-menggeh.
"Hla kok aeng men Dhe, mung kemul tiba ae kok swarane kaya wong sing lagi dikepruki."
"Lha ya iku Lik ... lek sing tiba kemul thok ya ra bakal nyuwara !"
"Lha ya piye ta Dhe ?", pitakone Lik Salim ambek jik gumun.
"Anu ok Lik, kemul sing tiba mau kebeneran ae pas mbuntel awakku !".

//

Tulisane Nasrudin

Nalika si Dulah adhi-ragile Nasrudin Hoja arep bali nyang Surabaya marga wis mari kangene ambek kakange, dheweke terus weling ngene,
"Kang mbok ya sampeyan sepisan-sepisan nyempatna wektu kirim layang nggo aku ngono ta kang. Sak liyane nggo tamba-kangen ngiras pantes nggo kabar-kinabar kahananmu ambek mbakyu lan kabar kahanan ndesa kene ta kang !"
"Ya ya ya ... mbesuk tak sempetna nulis layang nggo kowe. Ning lha terus dikirim nang ngendi?"
"Ya na alamat omahku ta kang, Surabaya. Iku alamate wis tak titipna mbakyu."
"Wah nang Surabaya, adoh men, wegah aku Dul !?!"
"Lho piye ta kang, sampeyan gak perlu mangkat Surabaya dhewe, layange dikirim liwat kantor-pos ae. Piye ta sampeyan ki kang ?!?"
"Aku ya ngerti Dul .... ning masalahe ngene ... "
"Apa masalahe .... gak duwe dhuwik nggo tuku prangko ? Nya ki tak tinggali, iki cukup nggo ngirim 100 layang !"
"Duk iku masalahe ..... Masalahe, lek layange wis tekan nggonmu njuk sapa engko sing bakal macakake layangku. ?!?"
"Lha ya aku dhewe ta kang, kepriye ta iki, sampeyan kok tambah nganeh-anehi kang ?"
"Ah gak isa , kowe gak isa, gak ana sing isa. Ngene Dul tak andhani ya, sing isa maca layangku ya mung aku dhewe !"